bootstrap template

BARA BARÁ BERE BERÊ

10 augustus 2017

José Izquierdo, je danste, toverde en fladderde de Brugse flanken af. De snelheid waarmee je de tegenstander overklaste was heerlijk om naar te kijken. Momenten waar je op je eentje in de Ghelamco Arena ons op weg zette naar de 14de landstitel. Of die keer te Leicester waar je jouw goal meepikte en er in het Brugse uitvak ‘Izquierdooo Izquierdooo Izquierdooo’ weerklonk zal ik nooit vergeten. We zagen je uitblinken, we zagen je genieten met als kers op de taart je persoonlijke bekroning, de Gouden Schoen. Wat was je trots! Maar je ontwapende gimlach begon de laatste weken trekken van nervositeit te vertonen. Dat is normaal als je in de toekomst een stapje verder wil in je carrière. We zullen je fratsen missen, maar met Emmanuel Bonaventure Dennis staat er een nieuwe publiekslieveling op.


Jos, we wensen je alle succes in het verdere verloop van uw carrière!


THE BEGINNING IS ALWAYS THE HARDEST

28 juli 2017

Het is nooit zoals het lijkt. Niet als het zeer goed gaat, evenmin als het slecht gaat. Nuance verkoopt niet, maar is soms nodig. Speelde Club Brugge afgelopen woensdag een belangrijke wedstrijd? Ja, want Europees wil je er toch altijd bijhoren en spelers willen zich meten met de top. Het zag er dan ook veelbelovend uit wanneer we na een dik kwartier al een 2-0 bonus op zak hadden, maar het besef was er dat we door dodelijke efficiënte ons nu niet mochten laten terugzakken, want een tegengoal is snel gemaakt.

Er viel dan ook enige opluchting toen we de rust ingingen zonder tegendoelpunt, want de Turken panikeerden niet en door hun rustige opbouw van achteruit was de 2-1 dichter dan de 3-0.


Hoe 90 minuten voetbal verschillende emoties oproepen, is niet uit te leggen aan personen die geen liefde hebben voor dit spelletje. Liefde, die soms kan overgaan in frustratie wanneer het verwachte gebeurd. Die verdomde tegengoal, 2-1. Met nog een halfuur te spelen zagen we aan de zijkant Izquierdo zijn blauw-zwart shirt aantrekken en hoopten we allen dat Jos nog eens loskwam op de flanken. De laatste weken is er heel wat geschreven over onze sterkhouders a la Björn Engels/José Izquierdo. Ivan Leko gaf daar het volgende antwoord op “In het algemeen is het nu niet het moment om over spelers individueel te spreken, want enkel het team telt nu.”.


Het team telt altijd en sommige spelers moeten beseffen dat het dankzij Club Brugge is dat ze in de toekomst een transfer kunnen verzilveren. Zolang een speler bij een Club is, moet hij zich ten volle geven en het egoïsme opzij zetten. Enkel op deze manier zal je het als speler ver schoppen. Denk maar terug aan Thomas Meunier, die van Virton uit de derde klasse kwam en Club Brugge misschien had kunnen beschouwen als het hoogtepunt uit zijn carrière. Maar hij verbaasde vriend en vijand door wat later uit te blinken bij de club van Nasser Al-Khelaïfi, de Qatarese eigenaar van PSG. Ja, spelers met zo’n ingesteldheid zullen het ver brengen.


Wat de toekomst zal brengen in uitgaande en inkomende transfers blijft een raadsel. Maar stilstaan is achteruitgaan. Zeker nu de vaderlandse competitie van start gaat. Dat we woensdagavond een knotsgekke wedstrijd hebben beleefd, is iets dat zeker is. De ene minuut denk je al aan de volgende tegenstander die Club eventueel kan loten in de laatste voorronde van de Champions League en de andere minuut kijk je radeloos voor je uit en stel je jezelf de vraag “Hoe is het mogelijk?”. Ja, dat is voetbal. Daarom met opgeheven hoofd en de blik vooruit: op naar Daknam! De liefde en de mooie momenten, die we al dankzij deze Club hebben beleefd, zullen nooit weggaan.

A NEW STORY BEGINS...

08 juli 2017

Als kleine jongen raakte ik verbonden aan een Club. Een Club met een belevenis, iets dat voor het leven is. Ivan Leko was dan ook een speler die perfect de waarden illustreerde waar Brugge voor staat. Passie, agressiviteit, grinta, strijdlust zijn maar enkele kenmerken die bij hem steeds in het spel naar bovenkwamen. Een wedstrijd die dit perfect samenvatte was op woensdagavond 8 mei 2007 toen Club Brugge de terugwedstrijd speelde van de halve finale beker van België thuis tegen de Buffalo’s. Een kleine maand ervoor gingen we nog de boot in met 3-1 in het Jules Ottenstadion. Jan Breydel moest nu omgetoverd worden tot een ware heksenketel om toch nog die bekerfinale te bereiken.


Blauw-Zwart begon de wedstrijd furieus richting de 12de man en na een halfuur legt Nigeriaan Manasseh Ishiaku de bal van zo’n 18 meter heerlijk af met de hak naar Leko, die de bal in de rechterbovenhoek prikt. Het stadion kwam in extase en Ivan liep kussend met het Club embleem richting de spionkop. Op dat moment kan je heel de wereld aan en stroomt de adrenaline door je lichaam. Heerlijk! Eén goal was nu genoeg om die finaleplaats te bemachtigen. Men weet dat er op zo’n avonden magie in de lucht hangt en je later kan zeggen “Weet je nog die avond in Jan Breydel?”.


In de 49ste minuut volgde er dan een 2de apotheose wanneer die andere Kroaat Bosko Balaban de bal, op aangeven van Brian Priske, controleert in de zestien meter en twee seconden later de bal laag voorbij Frédéric Herpoel in de linkerbenedenhoek plaatst. 2-0 Club Brugge! Niks kon ons nu nog overkomen en we hielden mooi stand. Het was dan ook opmerkelijk hoe de frustratie van een heel jaar bij iedereen, die deel uitmaakt van de Brugse familie, van de schouders viel. Want het was het jaar waar zowel Marc Degryse, Emilio Ferrera en Franky Van der Elst hun ontslag kregen en het sportief niet van een leien dakje ging.


Ivan Leko heeft niet enkel een schitterende mentaliteit, maar ook het hart op de juiste plaats. Tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen 2007/2008 thuis tegen KVC Westerlo scoorde hij de 1-0 via een vrije trap en trok meteen zijn wedstrijdshirt uit als eerbetoon voor zijn verongelukte ploegmaat en publiekslieveling François Sterchele. Knielend en met de twee wijsvingers naar de hemel gericht. Het is een beeld dat op mijn netvlies staat gebrand. Nu, negen jaar later, is Leko de nieuwe trainer van Bauw-Zwart. Steun zal hij zeker krijgen, want wij hoeven niet te baden in prijzen, maar prijzen deze Club!